زندگی عادی

یه بی‌حالی عجیبی دارم، انگار هزار سال هست نخوابیدم. هر چه می‌خوابم، پس از اندکی بیداری میل به خواب رفتن دوباره دارم. گاهی خودم رو به زور از رختخواب بیرون می‌کشم برای اندکی پیوستن به زندگی روزمره، اما خیلی سریع به همان حالتی که کم‌ترین انرژی را می‌طلبد باز می‌گردم. اخیرا سوشال مدیا و الگوریتم‌ها بیش از پیش آزارم می‌دهند. بیشتر اوقات حسی شبیه ترس باعث می‌شود  از آن فرار کنم. حالت ایده‌آل این هست که به زندگی با حداقل وابستگی به گوشی عادت کنم. زمان رو سیو کنم و باهاش کارهای بهتری انجام بدم. شاید لازم هست ساعات خواب و بیداری رو تنظیم کنم. کمی به تغذیه اهمیت بدم. باید انرژی بذارم کمی جسم و روحم رو بازسازی کنم تا به زندگی عادی بازگردم.